એક સમય હતો જ્યારે અબુધ માનવજાતિ એવું માની બેઠેલી કે સૂર્ય-ચંદ્ર-તારાઓ પૄથ્વીની ફરતે ચક્કર લગાવે છે ! સાયન્સે તેને બ્રહ્માંડમાં તેના અસ્તિત્વની સૂક્ષ્મતાનું ભાન કરાવ્યું. એટલે જ કદાચ બ્રહ્માંડમાં બીજે ક્યાંય "જીવન" ની શોધ આપણે આદરી, આપણા "જીવન" નું મહત્વ પ્રસ્થાપિત કરવા જ તો વળી...કદાચ આપણે મનના કોઈક ઊંડા ખૂણે એવી જ આશા રાખીને બેઠા છીએ, કે બ્રહ્માંડમાં બીજે ક્યાંય જીવન ના જ હોવું જોઈએ, જેથી આપણે છાતી ફૂલાવીને કહી શકીએ કે "અમે ... અમારું અસ્તિત્વ મહત્વનું છે..."
આ પૂર્વભૂમિકા બાંધવાનું કારણ "કોન્ટેક્ટ" મૂવીનો પહેલો સીન છે. આ પહેલો સીન જોયા પછી આગળ વાત કરી એ મુજબ આપણે પૄથ્વીના "ઈનસીગ્નીફિકન્ટ" અસ્તિત્વની નોંધ લીધા વિના રહી શકીએ નહીં...
તો અહીં વાત કરવી છે જૂડી ફોસ્ટર અભિનિત "કોન્ટેક્ટ" મૂવીની.૧૯૯૭ માં રીલીઝ થયેલું આ મૂવી IMDB પર ૭.૩ રેટીંગ મેળવી શક્યું છે.એક સાયન્સ ફિક્શન ફિલ્મ કેટલી હદ સુધી રીયલ લાગી શકે ? આ મૂવી જોયા પછી મનમાં ખરેખર વિચાર થાય કે જો ક્યારેય કોઈ "એક્સ્ટ્રા ટેરેસ્ટ્રીયલ લાઈફ" પૄથ્વીવાસીઓનો સંપર્ક કરશે તો માહોલ મહદ અંશે આ મૂવી જેવો જ હશે.
પ્લોટ સમરી :
"એલીનોર એરોવે અથવા ’એલી’ બાળપણથી જ અવકાશથી પ્રભાવિત થયેલી છોકરી છે. જન્મ સાથે જ માતા ગુમાવી ચૂકેલ એલી થોડાં વર્ષો સુધી જ પિતાનું વહાલ મેળવી શકે છે. તેના બાળપણમાં જ થયેલું તેના પિતાનું મૄત્યુ તેને સંપૂર્ણપણે નાસ્તિક બનાવી દે છે. અનંત અવકાશમાં પૄથ્વી સિવાય કોઈ જગ્યાએ જીવન અથવા કહો કે બુધ્ધિશાળી જીવન ના હોઈ શકે એ વાત એના ગળે નથી ઊતરતી. માનવજાતે પોતાની જાતને એટલી મહત્વની ના માનવી જોઈએ કે ’એક્સ્ટ્રા ટેરેસ્ટ્રીયલ લાઈફ’ ની નાનામાં નાની સંભાવનાને પણ હસી નાંખવામાં આવે. અવકાશી જીવન શોધવાના પોતાના પ્રયત્નો એને સ્પેસ સાયન્ટીસ્ટ બનાવે છે. અને એ સ્પેશ્યલાઈઝેશન કરે છે અવકાશી તરંગોનું એનાલિસીસ કરવામાં... સરકાર તરફથી મળેલી ગ્રાન્ટનો ઉપયોગ કરીને એ એવાં રીસીવર્સ વિકસાવે છે જે બ્રહ્માંડના અબજો તારાઓમાંથી દરેક તારાના પૄથ્વીથી અંતર પ્રમાણે એ તારામાંથી આવતા સિગ્નલ (જો એ તારા પર જીવન હોય અને એ બુધ્ધીશાળી જીવોએ એવું કોઈ સિગ્નલ અવકાશમાં વહેતું મૂક્યું હોય તો...) ને રીસીવ કરી શકે છે. વર્ષો સુધી એલી આ રીતે એક પછી એક તારાને ચકાસતી રહે છે, પણ એમ અબજો તારાઓમાંથી એક પર જીવન શોધવું કાંઈ સહેલું કામ થોડું છે ? સરકાર આ ખર્ચાળ પ્રોજેક્ટ પર હવે વધુ સમય અને પૈસા વેડફવા નથી માંગતી અને એને વધુ ગ્રાન્ટ આપવાનો ઈનકાર કરવામાં આવે છે. રોષે ભરાયેલી એલીને પોતાના પ્રોજેક્ટ અને મિશન પર ભરોસો છે. એ એક પ્રાઈવેટ ઓર્ગેનાઇઝેશનને આર્થિક આધાર પૂરો પાડવા મનાવી લે છે, જો કે એ ઓર્ગેનાઈઝેશનનો ઑનર પોતાની જાતને પડદા પાછળ રાખવાનું વધુ અનુકૂળ સમજે છે અને એલી સાથે સીધા સંપર્કમાં આવતો નથી. પણ આ આર્થિક સહાયથી કાંઈ એલીનું કામ ઝડપી થવાનું નહોતું. તારાઓ હજુ પણ અબજો જ હતા અને એમની સામે એક પછી એક અંધારામાં તીર મારવાનું હતું. પણ એક દિવસ એલીને એક ફ્રિક્વન્સી પર લયબ્ધ્ધ અવાજ સંભળાય છે જે નજીકના બ્રહ્માંડનો નથી એવું એના કમ્પ્યુટર્સ કેલ્ક્યુલેટ કરી આપે છે. હવે મૂવી સ્પીડ પકડે છે. અને એક વ્યક્તિગત વાર્તામાંથી બહુ જ ધીમે ધીમે એ સમગ્ર માનવજાતની વાર્તા બને છે.
એ સિગ્નલ ક્યાંથી આવ્યું ?
શું સંદેશ છે એ સિગ્નલમાં ?
એ સંદેશનું ડીકોડીંગ કેટલી મુશ્કેલીથી અને કેવી રીતે કરવામાં આવે છે ?
અને કેવી રીતે એ સંદેશનું ડીકોડીંગ કર્યા બાદ નાટકીય રીતે સમગ્ર દુનિયાની નજર એલી પર મંડાય છે ?
એ જાણવા માટે ફિલ્મ જોવી રહી... "
સાયન્સ ફિક્શન લવર્સ માટે તો મસ્ટ વૉચ મૂવી.
બસ એક જ રીકવેસ્ટ... મારા કહ્યાથી ક્યારેક આ ફિલ્મ જુઓ તો અહીં લખજો ખરા કે કેવો અનુભવ રહ્યો...આટલું ટાઈપીંગ કરેલું સફળ થયેલું માનીશ...
આભાર !
--- વીકી ...ધ મૂવી ફ્રીક !
આ પૂર્વભૂમિકા બાંધવાનું કારણ "કોન્ટેક્ટ" મૂવીનો પહેલો સીન છે. આ પહેલો સીન જોયા પછી આગળ વાત કરી એ મુજબ આપણે પૄથ્વીના "ઈનસીગ્નીફિકન્ટ" અસ્તિત્વની નોંધ લીધા વિના રહી શકીએ નહીં...
તો અહીં વાત કરવી છે જૂડી ફોસ્ટર અભિનિત "કોન્ટેક્ટ" મૂવીની.૧૯૯૭ માં રીલીઝ થયેલું આ મૂવી IMDB પર ૭.૩ રેટીંગ મેળવી શક્યું છે.એક સાયન્સ ફિક્શન ફિલ્મ કેટલી હદ સુધી રીયલ લાગી શકે ? આ મૂવી જોયા પછી મનમાં ખરેખર વિચાર થાય કે જો ક્યારેય કોઈ "એક્સ્ટ્રા ટેરેસ્ટ્રીયલ લાઈફ" પૄથ્વીવાસીઓનો સંપર્ક કરશે તો માહોલ મહદ અંશે આ મૂવી જેવો જ હશે.
પ્લોટ સમરી :
"એલીનોર એરોવે અથવા ’એલી’ બાળપણથી જ અવકાશથી પ્રભાવિત થયેલી છોકરી છે. જન્મ સાથે જ માતા ગુમાવી ચૂકેલ એલી થોડાં વર્ષો સુધી જ પિતાનું વહાલ મેળવી શકે છે. તેના બાળપણમાં જ થયેલું તેના પિતાનું મૄત્યુ તેને સંપૂર્ણપણે નાસ્તિક બનાવી દે છે. અનંત અવકાશમાં પૄથ્વી સિવાય કોઈ જગ્યાએ જીવન અથવા કહો કે બુધ્ધિશાળી જીવન ના હોઈ શકે એ વાત એના ગળે નથી ઊતરતી. માનવજાતે પોતાની જાતને એટલી મહત્વની ના માનવી જોઈએ કે ’એક્સ્ટ્રા ટેરેસ્ટ્રીયલ લાઈફ’ ની નાનામાં નાની સંભાવનાને પણ હસી નાંખવામાં આવે. અવકાશી જીવન શોધવાના પોતાના પ્રયત્નો એને સ્પેસ સાયન્ટીસ્ટ બનાવે છે. અને એ સ્પેશ્યલાઈઝેશન કરે છે અવકાશી તરંગોનું એનાલિસીસ કરવામાં... સરકાર તરફથી મળેલી ગ્રાન્ટનો ઉપયોગ કરીને એ એવાં રીસીવર્સ વિકસાવે છે જે બ્રહ્માંડના અબજો તારાઓમાંથી દરેક તારાના પૄથ્વીથી અંતર પ્રમાણે એ તારામાંથી આવતા સિગ્નલ (જો એ તારા પર જીવન હોય અને એ બુધ્ધીશાળી જીવોએ એવું કોઈ સિગ્નલ અવકાશમાં વહેતું મૂક્યું હોય તો...) ને રીસીવ કરી શકે છે. વર્ષો સુધી એલી આ રીતે એક પછી એક તારાને ચકાસતી રહે છે, પણ એમ અબજો તારાઓમાંથી એક પર જીવન શોધવું કાંઈ સહેલું કામ થોડું છે ? સરકાર આ ખર્ચાળ પ્રોજેક્ટ પર હવે વધુ સમય અને પૈસા વેડફવા નથી માંગતી અને એને વધુ ગ્રાન્ટ આપવાનો ઈનકાર કરવામાં આવે છે. રોષે ભરાયેલી એલીને પોતાના પ્રોજેક્ટ અને મિશન પર ભરોસો છે. એ એક પ્રાઈવેટ ઓર્ગેનાઇઝેશનને આર્થિક આધાર પૂરો પાડવા મનાવી લે છે, જો કે એ ઓર્ગેનાઈઝેશનનો ઑનર પોતાની જાતને પડદા પાછળ રાખવાનું વધુ અનુકૂળ સમજે છે અને એલી સાથે સીધા સંપર્કમાં આવતો નથી. પણ આ આર્થિક સહાયથી કાંઈ એલીનું કામ ઝડપી થવાનું નહોતું. તારાઓ હજુ પણ અબજો જ હતા અને એમની સામે એક પછી એક અંધારામાં તીર મારવાનું હતું. પણ એક દિવસ એલીને એક ફ્રિક્વન્સી પર લયબ્ધ્ધ અવાજ સંભળાય છે જે નજીકના બ્રહ્માંડનો નથી એવું એના કમ્પ્યુટર્સ કેલ્ક્યુલેટ કરી આપે છે. હવે મૂવી સ્પીડ પકડે છે. અને એક વ્યક્તિગત વાર્તામાંથી બહુ જ ધીમે ધીમે એ સમગ્ર માનવજાતની વાર્તા બને છે.
એ સિગ્નલ ક્યાંથી આવ્યું ?
શું સંદેશ છે એ સિગ્નલમાં ?
એ સંદેશનું ડીકોડીંગ કેટલી મુશ્કેલીથી અને કેવી રીતે કરવામાં આવે છે ?
અને કેવી રીતે એ સંદેશનું ડીકોડીંગ કર્યા બાદ નાટકીય રીતે સમગ્ર દુનિયાની નજર એલી પર મંડાય છે ?
એ જાણવા માટે ફિલ્મ જોવી રહી... "
એલી તરીકે જૂડી ફોસ્ટરે દાદ માગી લે એવી ઍક્ટીંગ કરી છે. જો નિર્દેશક ઈચ્છતા હોત તો આ ફિલ્મને વધુ ઈમોશનલ "કોઈ મિલ ગયા" છાપ બકવાસ (બટ ફૂલ રીસ્પેક્ટ ટુ હ્રિતિક્સ ઍક્ટીંગ !) અને મેઇન સ્ટોરીની મજા ખાટી કરનારો ટચ આપી શક્યા હોત...પણ અહીં જ તો હોલિવૂડ એ બોલીવૂડ કરતાં આગળ નીકળી જાય છે. અહીં સ્ટોરી સાથે ક્યારેય કોઈ જ કોમ્પ્રોમાઈઝ નથી કરવામાં આવતું. છતાં એક વાત સૌને જણાવી દેવા માગું છું કે ફિલ્મનો અંત ખૂબ જ અલગ અને આપણી દરેકની હજુ વધુ જાણવાની ઈચ્છા અધૂરી રાખનારો છે. "પણ હવે શું ?"- એવો પ્રશ્ન ફિલ્મ પતે ત્યારે દરેકને થશે...પણ એટલે જ તો કહું છું કે ફિલ્મ રીલાયીટીની ખૂબ જ નજીક હોવાનો મને અહેસાસ થયો એવો તમને પણ જોયા બાદ થશે. કેમ કે રીયાલીટીમાં કેટલીક બાબતોના જવાબ લાંબી મથામણ પછીય નથી મળતા.
સાયન્સ ફિક્શન લવર્સ માટે તો મસ્ટ વૉચ મૂવી.
બસ એક જ રીકવેસ્ટ... મારા કહ્યાથી ક્યારેક આ ફિલ્મ જુઓ તો અહીં લખજો ખરા કે કેવો અનુભવ રહ્યો...આટલું ટાઈપીંગ કરેલું સફળ થયેલું માનીશ...
આભાર !
--- વીકી ...ધ મૂવી ફ્રીક !
No comments:
Post a Comment